WALTER FRANCINI

ESPERANTO
SEN
ANTAUJUGHOJ

(Objektiva analizo de la chefaj kritikoj kontrau la Internacia Lingvo, originale verkita en Esperanto)

Kun antauparolo de d-ro Erlindo Salzano

1978

Kuneldono de
Kultura Kooperativo de Esperantistoj - Rio de Janeiro (RJ)
kaj San-Paulo Esperanto-Asocio - Sao Paulo (SP), Brazilo

ENHAVTABELO

Omagho. Dankoj
Antauparolo
Gramatiko de Esperanto

Unua parto: Klarigoj

1.1. Celo de tiu chi libro
1.2. Kio estas Esperanto kaj Esperantismo
1.3. Kelkaj atingoj de la Esperanto-movado
1.4. Kelkaj ciferoj rilataj al Esperanto

Dua parto: Esperanto sen antaujughoj

2.1. Artefarita lingvo povas esti vivanta
2.2. Esperanto havas literaturajn tradiciojn, literaturon kaj poetojn
2.3. Esperanto estas utiligebla kaj estas fakte utiligata kiel scienca lingvo
2.4. Esperanto povas konkurenci kun la angla lingvo
2.5. Esperanto chiam progresas kaj havas antau si promesplenan estontecon
2.6. Esperanto favoras al la popoloj la esprimadon de ilia animo
2.7. Esperanto havas praktikan valoron
2.8. Neniu el la pluraj lingvoprojektoj estas pli tauga, ol la vivanta lingvo Esperanto
2.9. La dialektigho de Esperanto estas neebla
2.10. Esperanto favoras aparte neniun popolon au grupon de popoloj
2.11. Esperanto ligighas al neniu politika ideologio
2.12. Esperanto havas neniun politikan celon
2.13. Esperanto ligighas aparte al neniu religio
2.14. Esperanto spegulas la kulturon universalan, sed havas ankau sian propran kulturon
2.15. Esperanto ne estigas grandtipajn titolojn en gazetoj char la bonaj novajoj ne funde impresas la plimulton de la legantoj

Tria parto: Esperanto netrafita

3.1. Kritikoj kaj respondoj
3.2. Kritikoj pri la alfabeto kaj sonoj
3.2.1. La supersignitaj literoj kaj la presistoj
3.2.2. La supersignitaj literoj kaj la rekono de la internaciaj radikoj
3.2.3. La adopto de u^ kaj j por indiki la duonvokalojn
3.2.4. La prononco de h, hh, sc kaj nkc
3.2.5. La finajhoj -oj, -aj, -ojn, -ajn
3.3. Kritikoj pri aliaj gramatikajhoj
3.3.1. La konservado de la akuzativo. La akordo de la adjektivo kun la substantivo
3.3.2. La ses participoj
3.3.3. La indiko de chiu vortspeco per ghia aparta finajho
3.3.4. La tabelo de la korelativaj vortoj
3.3.5. La plursenseco de la sufiksoj
3.3.6. La sufiksoj -ej kaj -uj-
3.3.7. La uzo de la finajho -o por la inaj estuloj
3.3.8. La deveno de kelkaj afiksoj
3.3.9. Broso, martelo ktp. unuflanke, kaj kombilo, tranchilo ktp aliflanke
3.3.10. chu -eco au -o?
3.3.11. La sendependeblo de la afiksoj
3.3.12. La multsenseco de la prepozicio de
3.4. Kritikoj pri la vortaro
3.4.1. La elekto de la radikoj
3.4.2. Esperanto kaj la vortoj eksteraj al ghia sistemo
3.4.3. La invado de la internaciaj vortoj
3.4.4. La rekono de la internaciaj vortoj en Esperanto
3.4.5. La "neracieco" de la vorta materialo
3.4.6. Vortoj deveneblaj de la sama radiko
3.4.7. La "falsaj amikoj" de Esperanto
3.4.8. Homonimoj
3.4.9. "Chirkaufrazoj" kaj "divenajhoj"
3.4.10. La verboj esperanta oferi kaj portugala oferecer
3.5. Kritikoj pri esprimivo
3.5.1. Esperanto kaj la nuancoj esprimataj de la naciaj lingvoj
3.5.2. Tekstoj slangaj, popularaj au familiaraj en Esperanto
3.5.3. Esperanto kaj la esprimo de la penso
3.6. Aliaj krltlkoj
3.6.1. Empirio
3.6.2. Zamenhof kaj la reformoj en Esperanto
3.6.3. Principoj de Esperanto
3.6.4. La Esperanta Akademio

Kvara parto: Por pli bona mondo

4.1. ...Penvaloras studi Esperanton

Bibliografio
Listo de mallongigoj