<< M.Lermontov. MCYRI >>

11.

;

,

,
;
,
,
,



, ;
,

;

;

.
, ,
- ;
,
, , .

,
;
,
!

,
.
.

12.

,
,
, ,
. -
,
-
, ;
,
;
,
,
!

,
,
.
- - ...
,
,

:
,
,
,
,

.
,
,
, ,
.

13.

,

.
,
.
;
,

.

;
.
,
,

.
, -
,
... .

,
;
, , - ,
,
, !
, ,
,
;

.
,
...
! ..
, ,
, ;
, - :

, .

14.

,
.
...

.

.
-
.
,
,
,
.
;



.

, :

!
...
. -
-

, .

, .


.

15.



, :
, ,
;


.
;
;

.
;
,
,
,
...
, ,
...
, ;

- , ,
.

11.

"Chirkaue floris di-gharden'.
En vesto luksa de festen'
postsignojn de chiela plor'
konservis ghi sur chiu flor';
vinberaj vergoj volvis sin,
per foliverd' ravante min;
grapoloj plenaj pendis jen
en orelring'-simila chen',
kaj de timemaj birdoj ar'
al ili flugis pro nektar'.
Denove premis min al ter'
mi, kaj auskultis kun tener'
susurojn, trilojn de lokust'
kaj vochojn sorchajn en arbust',
kiuj parolis pri mister'
de la chielo kaj de l' ter'.
Kaj vochoj tie de l' natur'
kunfluis chiuj, sola nur
la vocho homa kun fier'
ne sonis tiam en eter'.
De la tiama pensa flu'
ne restis ech postsigno plu,
sed mi rakontas, ke en mens'
almenau vivu tiu pens'.
Kaj tiel puris firmament',
ke de anghelo kun atent'
la flugon kaptus la rigard'
en la profunda blua ard'.
Tiel egala estis ghi!
En diafano tiu chi
mi plene dronis per anim',
ghis sunvarmeg' meztaga min
de l' rev' ne pelis, kaj soif'
min ne retiris al la viv'.

12.

"Al la torento mi de l' alt'
descendis tiam, jen kun salt',
jen kaptis vergojn mi per man',
jen shtonon pushis la kalkan';
malsupren rulis sin la shton',
kaj polvo kirlis en kolon';
kaj jen saltante tuj en ond'
ghi malaperis dum renkont';
mi ankau pendis super bord',
sed estas en la juno fort',
kaj ne timigis min la mort'.
Apenau mi de l' alta krut'
malsuprenighis post minut',
ekblovis akva fresh' al mi,
kaj mi mallevis min al ghi.
Subite voch', facila pash'...
Mi tuj retenis min al kash',
kaj en nevola tima trem'
mi ghin auskultis kun la pen'.
Kaj jam proksime sorchis min
la voch' de juna kartvelin',
je dolcho plena kaj liber',
kaj tiel viva kun senper',
ke shajnis, por amika nom'
naskighis nure ghia son'.
Ja tio estis simpla kant',
sed en la penson de l' vagant'
enfalis ghi, kaj en malhel'
al mi, kiam ekbrilas stel'
kantadas chiam ghin angel'.

13.

"Kaj jen kun krucho sur la kap'
la kartvelin' kun pashofrap'
al bordo venis tuj lau pad',
glitetis jen sur shtona glat'
kaj sin priridis kun modest'.
Malricha estis shia vest';
facile iris shi, per gest'
senzorga dorsen kun trankvil'
vualon demetinte. Bril'
de l' suno ombris sur la brust'
kaj sur vizagho, kaj de l' bust',
de l' busho kaj de shia vang'
varmeg' radiis de la sang'.
Profundis tiel la malhel'
de la okuloj, kaj fabel'
de l' am' plenigis chion, ke
shi pensojn ardajn miajn tre
konfuzis. Kaj memoras nur
la kruchsonoron mi, dum pur'
de l' akvo fluis kun susur'...
Kaj chio. Kiam de la kor'
forfluis sango, kaj memor'
revenis, shi jam iris for;
malpli rapide kun facil',
kaj sveltis en la taga bril'
shi kiel poplo, stepa car'! -
Proksime do, en ombro par'
da kabanetoj al la rok'
alkreskis, kaj de unu flok'
blueta levis sin de fum'.
Kaj kvazau vidas mi ech nun,
kiel sen bru' fermighis pord'...
Malplena restis shtona bord'!..
Mi scias, ne komprenos vi
sopiron, triston tiujn chi,
kaj bone! Kaj de tiu hor'
en mi kunmortu rememor'.

14.

"Kaj laca pro la nokta pen'
en ombro mi kushighis jen,
Kaj tuj ekdormis. Kaj la bild'
de l' kartvelino kun la mild'
vizitis en la songho min.
Kun stranga dolcho mia sin'
sopiris, longe mi kun pen'
enspiri volis kun la plen',
kaj jen vekighis. Jam la lun'
desupre brilis, sola nun -
postkuris shtele ghin nubet',
kiele besto en impet'
post kaptotajho kun brakum'
malferma kuras en mallum'.
Malhela, muta estis mond',
nur kiel arghenteca ond'
briladis sur la horizont'
neghozaj pintoj, kaj torent'
al bordoj plaudis en silent'.
En la kabano en malhel'
flagradis kiel fora stel'
lumeto. Volis mi... sed ve,
eniri ne kuraghis, ne.
Nur unu celon havis mi,
la vojon trovi al patri',
kaj kiel povis, sen kompat'
mi superfortis de malsat'
alvokon, kaj lau rekta voj',
en vivo je unua foj',
ekiris, sed en la arbar'
perdighis de la montoj klar',
de l' voj' delogis min erar'.

15.

"Kun furiozo en malhel'
arbuston vane de prunel'.
plektitan dense de heder',
mi shiris tiam pro koler.
Arbar' eterna chiam pli
timiga ighis, densis ghi;
Kaj da okuloj milion'
el post arbust' rigardis, shton'.
Sur arbon mi kun kapturnigh'
surgrimpis, sed, ho malfelich',
char estis che la horizont'
arbar' dentoza, sed ne mont'.
Kaj tiam en la chi mizer'
mi ploris, ploris pro sufer',
kaj mordis bruston de la ter'
malsekan, larmo post la larm'
ekfluis kun bruliga varm'...
Sed kredu, helpon mi de hom'
Ne prenus ech en chi bezon'...
Eterne fremdis la pari'
por ili, kaj minuta kri'
se min perfidus, langon chi
elshirus sammomente mi.

<< >>

PRI TUTKOMUNA LINGVO
PRI RUSA LINGVO
PRI ANGLA LINGVO
PRI ALIAJ NACIAJ LINGVOJ
BATALO DE LINGVOJ
ARTIKOLOJ PRI ESPERANTO
"" PRI "KONKURENTOJ" DE ESPERANTO
LECIONOJ DE ESPERANTO
.KONSULTOJ DE E-INSTRUISTOJ
ESPERANTOLOGIO KAJ INTERLINGVISTIKO
TRADUKO DE MALSIMPLAJ FRAZOJ
TRADUKOJ DE DIVERSAJ VERKOJ
FRAZEOLOGIO DE ESPERANTO
, . VERKOJ DE ZAMENHOF KAJ PRI LI
, PROKSIMAJ MOVADOJ
ELSTARAJ PERSONOJ KAJ ESPERANTO
PRI ELSTARAJ ESPERANTISTOJ
. EL HISTORIO DE RUSIA E-MOVADO
KION ONI SKRIBAS PRI ESPERANTO
ESPERANTO EN LITERATURO
. KIAL E-MOVADO NE PROGRESAS
HUMURO PRI KAJ EN ESPERANTO
- ESPERANTO POR INFANOJ
DIVERSAJHOJ
INTERESAJHOJ
PERSONAJHOJ
/ DEMANDARO / RESPONDARO
UTILAJ LIGILOJ
IN ENGLISHPAGHOJ EN ANGLA LINGVO
PAGHOJ TUTE EN ESPERANTO
NIA BIBLIOTEKO


. miresperanto.com !