. .

, . . .

; .

, , , . .

, :

, , ! !

. , :

?

, .

: , , , , . .

, ! , . . .

, , , .

, , .

; .

, .

, .

.

? .

, , , .

, ! . , .

: ! .

, .

, , , , . , .

! , , , , .

! , , .

, , .

! . .

.

. , , .

, , , ; .

! . , . , .

, , .

.

.

, .

: .

, .

.

? .

, ! . .

, , , , , , .

.

, , .

, , .

, .

? .

, .

.

! .

! !..

, - , -.

.

.

, .

. , , ; .

, .

.

! .

, , . , , : ?

.  .

, , , , .

. ! , . , ...

Estis varmege. Tre varmege.

Li tuj aperis sur bordo de maro, de kiu blovis seka varmega vento. Kaj apude albordighis shipo sub verda velo. Li rekonis tiun shipon.

La maro estis malhela; el la profundo rigardis fishoj kun konveksaj timindaj okuloj.

Sur la ferdeko staris Rafanetuleto kaj turnis la rudroradon La arghentaj butonoj sur ghia jako brilis multe pli hele ol ordinare, ech pli hele ol steloj. Sur la kapo estis noveta kaskedo kun ora blazono.

Ne lasante la rudroradon, ghi kriis:

Hej, tie, sur la bordo! Al la varfo venas shipo sub ordonoj de admiralo Rafanetuleto!.

Pomuleto rigardis tra la longa lorno. Kiam Volodja levighis sur la ferdekon, admiralo Rafanetuleto subridis sub la longa blanka barbo kaj demandis:

Chu varmegas?

Ne tre, respondis Volodja.

Li pensis: Se mi diros: varmegas, la kapo doloras, oni lasos min hejme, ne prenos al la vojagho. Sed li tre volis vojaghi.

Ne, varmegas! diris admiralo Rafanetuleto, turnante la rudroradon. Tiel do devas esti. Ni ja shipas al la Varmega lando.

La fishoj, kiuj rigardis el la akvo per la konveksaj okuloj, estis grandegaj kaj timindaj, sed bonkoraj.

La bordo videblas , raportis Pomuleto, rigardante tra la lorno.

Tio estas la Varmega lando diris la plej granda fisho; ghi naghis apud la shipo.

Sur la bordo kreskis pomarbo la sama, kiu antaue estis seka.

Volodja tuj rekonis la pomarbon, kvankam ghi havis tre multajn grandajn rughajn pomojn kaj sur chiuj branchoj verdis foliaro.

Sub la pomarbo sur sia fotelo sidis avchjo kaj legis jhurnalon.

Chu ni shipu plu? demandis avchjon admiralo Rafanetuleto.

Kiel do ni shipu plu, se hodiau estas la unua nombro, respondis avchjo, lasante la jhurnalon.

Do certe, la unua nombro! kriis Volodja. Li tiel ekghojis, ke ech preskau chesis dolori la kapo.

Kaj jhus li kriis: La unua nombro! montrighis onklo Aljosha.

Li kuris al la shipo tre rapide, sepmejl-pashe.

Dekstre de li kuris elefanto vera, kun rostro, kuragha, sed nur tre malgranda, ne pli granda ol alumetujo. Kaj maldekstre kuris muso granda kiel monto.

Jen estas ni! laute kaj bele, audeble en distanco de cent kilometroj chirkaue, levinte la rostron, trumpetis la malgranda vera elefanto.

Jen estas ni! apenau audeble bleketis la muso, granda kiel monto.

Mi pri vi sopiris, diris onklo Aljosha, etendante la manon.

Chiuj sur ferdekon! ordonis admiralo Rafanetuleto. Kaj chiuj levighis sur la shipon.

Onklo Aljosha iris antaue kaj portis la avchjan fotelon.

Avchjo sur la fotelo legis la jhurnalon. La elefanto, levinte rostron, trumpetis.

Nur la muso, granda kiel monto, restis sur la bordo; ghi ne enspacighus sur la shipo.

Ankau chi tie mi ne perdighos! bleketis la muso. La elefanto trumpetis tiel, ke sonoris en la oreloj. Doloris la kapo, sed estis ghoje.

Ni shipos al la Tre Varmega Lando, diris admiralo Rafanetuleto, turnante la rudroradon.

Kaj ili ekshipis.

Kaj poste venis la mateno.

Volodja ne dormis, sed ne tuj malfermis la okulojn.

Fine li malfermis kaj vidis: la avchja fotelo estas malplena.

Estas nek onklo Aljosha, nek la malgranda vera elefanto.

Nur avinjo sidas apude.

Chu hodiau estas la unua nombro? pene demandis Volodja.

La dua, etulo! Ankorau estos la unua nombro. Dormu kaj pensu pri nenio.

Do certe, fermante la okuloj, pensis Volodja, hodiau estas la dua nombro, tial estas nek onklo Aljosha, nek la elefanto, neniu.

Ili shipas sur la maro.

Admiralo Rafanetuleto turnas la rudroradon, Pomuleto rigardas tra la lorno, avchjo sidas sur la fotelo kaj legas la jhurnalon.

La malgranda vera elefanto trumpetas, kaj la fishoj naghas al diversaj flankoj, liberigante por la shipo la vojon.

Antau la pruo rulighas ondego kun blanka surfo, kiel sapa akvo antau shvabrilo.

Chu la tero ne videblas? per grinca vocho demandas admiralo Rafanetuleto.

Lau tribordo estas la Tre Varmega Lando, de la masta pinto respondas onklo Aljosha.

Varmega vento blovas al la vizagho.

Trinki! per sekighitaj lipoj flustris Volodja.

Tuj! Tuj!..

Ne malfermante okulojn, Volodja trinkas ion malvarmetan, dolchacidan.

La vento farighas ne tiel varmega.

Volodja dormis.

Avinjo sidis apude, kaj Volodja firme tenighis je shia mano.

Kaj poste Volodja resanighis. Kaj estis la unua nombro, kiam lumis la suno, sed tuttempe falis negho; onklo Aljosha ne venis.

Kaj la unua nombro, kiam la Abio.

Sub la abio avinjo donacis al Volodja elefanton.

Dankon! dankis Volodja.

Mi pensis, vi ghojos, diris avinjo. Vi, kiam malsanis, chiam ripetadis: elefanto elefanto Chu do oni vin komprenos?

Mi ghojas. Iomete enmense findiris Volodja.

Sed li tute ne ghojis, char la elefanto kvankam estis malgranda kaj kun rostro, sed fera, malvarma kaj ne vera.

La veran elefanton Volodja memoris bone. Kiel la elefanto trumpetis! Ke sonoris en la oreloj. Kaj onklon Aljosha li iufoje forgesadis, sed tre malofte

<< >>

PRI TUTKOMUNA LINGVO
PRI RUSA LINGVO
PRI ANGLA LINGVO
PRI ALIAJ NACIAJ LINGVOJ
BATALO DE LINGVOJ
ARTIKOLOJ PRI ESPERANTO
"" PRI "KONKURENTOJ" DE ESPERANTO
LECIONOJ DE ESPERANTO
.KONSULTOJ DE E-INSTRUISTOJ
ESPERANTOLOGIO KAJ INTERLINGVISTIKO
TRADUKO DE MALSIMPLAJ FRAZOJ
TRADUKOJ DE DIVERSAJ VERKOJ
FRAZEOLOGIO DE ESPERANTO
, . VERKOJ DE ZAMENHOF KAJ PRI LI
, PROKSIMAJ MOVADOJ
ELSTARAJ PERSONOJ KAJ ESPERANTO
PRI ELSTARAJ ESPERANTISTOJ
. EL HISTORIO DE RUSIA E-MOVADO
KION ONI SKRIBAS PRI ESPERANTO
ESPERANTO EN LITERATURO
. KIAL E-MOVADO NE PROGRESAS
HUMURO PRI KAJ EN ESPERANTO
- ESPERANTO POR INFANOJ
DIVERSAJHOJ
INTERESAJHOJ
PERSONAJHOJ
/ DEMANDARO / RESPONDARO
UTILAJ LIGILOJ
IN ENGLISHPAGHOJ EN ANGLA LINGVO
PAGHOJ TUTE EN ESPERANTO
NIA BIBLIOTEKO


. miresperanto.com !