. , , . , . :

, , , , .

, , , .

- ! , . - .

, . . . : , .

, , , , . , .

, . . , . , , , , , , , , .

, , . , .

.

, .

, : . : ,

, , , .

- .

, , , , .

? , , , ! .

, , .

. .

, , ? . , . . .

, :

? ? ?

. , . , , .

: , , . . . . , :

? !

, . , . - : .

Ҹ , .

?

.

. :

, !

? .

, , :

, . .

.

! ! .

.

. .

, . , . ?

, , , : 

, .

?

.

?

, .

, , . . .

, :

, , .

. , . - , . .

! , , . , , . . ; . .

, .

, .

, :

: .

.

:

, , ?

,

, , , :

?

. !

:

, . !

, . .

, . .

, ; , : .

. , . , , , , . . , , , .

, . :

.

, .

, .

, .

, - . :

-

. , , .

.

-, . , .

! .

, .

.

! , .

.

, , . .

Kaj Volodja faris Pomuleton. Ghi havis rondan verdan vizaghon, alumetan kolon, jakon el verda modlopasto kun rughaj modlopastaj butonoj kaj altajn verdajn botojn sur alumetaj kruroj. Ambau hometoj staris apude sub la shranko. Kaj Rafanetuleto parolis al Pomuleto per sia minca-grinca vocho:

Vi estas juna kaj malsagha kaj eble vi ne komprenas, ke mi havas la plej belajn en la mondo arghentajn butonojn.

Ne, mi komprenas, ghentile respondadis Pomuleto, kiu ne emis disputi.

Tion vi devas! grincadis Rafanetuleto, gladante longan blankan barbon. Sed vi estas tamen neserioza homo.

Ili ne kverelis, sed simple tiel parolis. Ili tre amikis unu kun la alia. Rafanetuleto estis instruanta Pomuleton kalkuli ghis dek. Kaj Pomuleto rakontadis diversajn historiojn: pri kuragha sovagha elefanto, pri muso kaj pri roza pelikano.

Iun dimanchon Volodja longe ludis en la korto kaj kiam revenis, ankorau en la koridoro sentis odoron de varmega akvo, sapo, vaporumita shvabrilo.

Mi devis veni pli frue, pensis li. Avino iufoje permesadis al li pushi la shvabrilon kun longa tenilo. Kaj estis tre lukse, kiam antaue rulighis shlima ondo kun sapa surfo.

Kaj de ghi, kiu kien, kuris, naghis kiel fishoj paperetoj, paneroj, balaajheroj, chirkaubrulitaj alumetoj.

Volodja dejhetis la botetojn kaj piedpinte pashis sur la varma humida planko al la kuirejo. Ankau tie odoris je vaporumita ligno, varmega akvo kaj chio brilis.

Kaj sur la tablo staris taso kun lakto kaj sur telero buterpanoj kun kolbaso.

Satlaborinta avinjo dormis en la chambro.

Volodja tre ekghojis, ke oni povos matenmanghi kune kun Rafanetuleto kaj Pomuleto: la lakto kaj buterpanoj sufichos por chiuj. Li shatis matenmanghi triope: oni povas kaj paroli pri chia chiajho kaj satridi.
Volodja alvenis la shrankon, klinis sin, serchetis per la mano, sed tie estis neniu.

Maldiketa flueto da akvo fluis el sub la shranko.

Li tuj komprenis, kio okazis, kaj komprenis, ke nenio estas riparebla, sed li ankorau esperis iomete kaj jhetis sin al avinjo.

Kiaj ankorau hometoj? Estis tie, sub la shranko, chia balaajho, do mi eljhetis! per kolera vocho diris avinjo.

Nun Volodja jam esperis pri nenio kaj, mem ne sciante por kio, elkuris en la korton.

Sur la vojeto malrapide treniris onklo Aljosha.Volodja kuratingis lin kaj vokis.

Do vi estas chi tie, pasero! ne tuj revokis onklo Aljosha. Jen estas bone, ke ni renkontighis. Mi volas al vi adiaui. Mi ne pluiros en vian domon Jen kiaj aferoj.

Volodja bezonis rakonti pri sia malfelicho, sed li subite forgesis pri ghi kaj demandis:

Chu vi ne venos? Tute? Sed kio pri onklino Vera?

Turnego for de pordego. Pura demisio, kiel oni diras en la armeo. Mi maljunas, do onklino Vero enuas kun mi, diris Longulo.

Volodja ekpensis: Avo ne revenas, ne revivighas, Rafanetuleto kaj Pomuleto malaperis. Nun ankau onklo Aljosha foriras. Tute mi restis sola. Li eksentis sin kompatinda. Li preskau ekploris, sed detenis sin kaj diris:

Kial do shi enuas? Do rakontu al onklino Vera la historiojn!

Li ne volis, ke onklo Aljosha rakontu la historiojn al la aliaj. Precipe al onklino Vera, kaj precipe pri la kuragha elefanto kaj muso. Sed li tamen diris: Do rakontu la historiojn.

Onklino Vera ne shatas la historiojn, pensoplene respondis onklo Aljosha.

Kaj pri la elefanto?

Pri neniu.

Ili staris dum kelkaj sekundoj. Onklo Aljosha etendis al Volodja la manon.

Adiau, pasero!

Ankau al mi Ankau al mi vi ne venos? pene demandis Volodja.

Longulo klinis sin kaj, proksime fiksrigardinte la grandajn grizajn okulojn de Volodja, diris:

Ne, al vi mi iros. Unu fojon dum monato la unuan nombron Se mi ne malsanos au forvojaghos.
Ili ekpremis unu al la alia la manojn.

La unuan nombron! La unuan nombron! enmense ripetadis Volodja.

Kaj onklo Aljosha levis lin kaj sidigis sur la shultron.
Tiam Volodja rakontis al li pri Rafanetuleto kaj Pomuleto. Kiel ili malaperis.

Hm Ili tute ne malaperis, sed simple ekvojaghis por venigi la shipon. La sama, sub la verda velo. Chu vi komprenas?

Aha, respondis Volodja, kaj por chiu okazo ripetis enmense por ne forgesi: La unua nombro.

Ili trovos la shipon, riparos ghin kaj renaghos.

Kaj poste?

Kaj poste ni startos vojaghi.

Chu sur chiuj maroj?

Jes, sur chiuj maroj.

Rafanetuleto estos la shipestro, pensinte iomete, diris Volodja. Char ghi estas maljuna. Jen kian blankan barbon ghi havas.

Onklo Aljosha distrigheme palpis sian mentonon kaj diris mallaute, kvazau lausekrete:

Ankau che mi, se mi ne razas min, kreskas blanka barbo.

Tiam Tiam vi estos la shipestro. Kaj Rafanetuleto la helpanto de la shipestro, necerte diris Volodja. Li ja sciis, ke Rafanetuleto ghismorte ofendighos. Ghi estos la helpanto kaj turnos la stirradon.

La rudroradon! En autoj la stirrado, sed en shipoj la rudrorado, diris onklo Aljosha. Ne, kiel ni interkonsentis, tiel estu. Rafanetuleto estos la shipestro kaj staros che la rudrorado. Pomuleto la helpanto de la shipestro; ghi rigardos tra la lorno. Kaj ni kun vi ighos matrosoj.

Kaj ni kunprenu onklinon Vera, ne tre certe ofertis Volodja.

Shi ne vojaghos, respondis onklo Aljosha.

Volodja ekghojis, sed poste rigardis al onklo Aljosha kaj diris:

Bedaurinde Poste pli mallaute: Iomete bedaurinde.

Che la pordego onklo Aljosha mallevis Volodja surteren kaj rapide foriris.

Hejme Volodja por la unua afero demandis avinjon:

Avinjo, avinjo, chu morgau estos la unua nombro?

Do kia unua la deka, respondis avinjo.

Kaj la duan, kaj trian, kaj kvaran tagon Volodja chiam demandis avinjon, kiam shi enlitigis lin:

Chu morgau estos la unua nombro?

Tedulo respondadis avinjo. Kial do vi krochighis al tiu unua nombro!

Sed foje vespere avinjo mem diris:

Morgau estos la unua nombro kaj aldone la dimancho. Vi ghisatendis!

Volodja pensis, ke li tutan nokton kushos kun malfermitaj okuloj. Sed li enlitighis kaj tuj ekdormis.

Kaj kiam li vekighis, estis pluvo. Tuta fenestro estis privershita.

Volodja sciis, ke avinjo ne ellasos lin dum tiu vetero; li mallautete surmetis manteleton, chapon kaj foriris sen permeso: malshlosii la pordon li scipovis mem.

Super la malplena korto pendis malaltaj vilaj nubegoj. Estis ne tute hele, kvazau la suno ankorau ne levighis au jam subiris. Gutoj frapis kontrau flakoj, muroj, trunkoj de arboj, humida asfalto, kaj chio estis plenigita je monotona enua bruo. Estis malvarme. Sur la flakoj shvelis grandaj bobeloj, kvazau de tie per grandaj konveksaj okuloj rigardis fishoj, au bufoj, au krokodiloj.

Che Volodja tuj malsekighis botetoj, kaj akvo envershighis post kolumo. Li estis iranta de la pordego al la barilo kaj ripetadis enmense:

La unua nombro La unua nombro

Arboj sen iu folieto ankau frostis.

Kaj la domo frostis, kaj la malplena korto.

Por varmighi Volodja ripetadis la unuan nombron pli laute kaj pashadis pli rapide.

Farighis tute malvarme, kaj Volodja revenis hejmen.

Avinjo alivestis lin, sed ial ne mallaudis. Shi nur diris:

Iom vi ne estas chiama

Volodja grimpis sur avchan fotelon che la fenestro. Iufoje la vitro estis tute privershata de pluvaj gutoj, sed iufoje la pluvo maldensighis, kaj la korto malkovrighis.

Tie estis malplene.

La korto farighis malhele-blua, preskau nigra. Per shlima lumo ekbrulis la lanterno super la pordego.

Ni iru vespermanghi! vokis avinjo.

Volodja ekprovis levighi, sed ne povis.

La kapo doloras Kaj varmegas plendis li.

Kion vi faris kun vi! diris avinjo, per malvarmaj lipoj tushinte lian frunton.

Shi rapide aranghis la liton kaj enlitigis Volodja.

Vi ne foriru, petis Volodja, fermante okulojn. Por chiu okazo li firme krochighis je avinja mano.

<< >>

PRI TUTKOMUNA LINGVO
PRI RUSA LINGVO
PRI ANGLA LINGVO
PRI ALIAJ NACIAJ LINGVOJ
BATALO DE LINGVOJ
ARTIKOLOJ PRI ESPERANTO
"" PRI "KONKURENTOJ" DE ESPERANTO
LECIONOJ DE ESPERANTO
.KONSULTOJ DE E-INSTRUISTOJ
ESPERANTOLOGIO KAJ INTERLINGVISTIKO
TRADUKO DE MALSIMPLAJ FRAZOJ
TRADUKOJ DE DIVERSAJ VERKOJ
FRAZEOLOGIO DE ESPERANTO
, . VERKOJ DE ZAMENHOF KAJ PRI LI
, PROKSIMAJ MOVADOJ
ELSTARAJ PERSONOJ KAJ ESPERANTO
PRI ELSTARAJ ESPERANTISTOJ
. EL HISTORIO DE RUSIA E-MOVADO
KION ONI SKRIBAS PRI ESPERANTO
ESPERANTO EN LITERATURO
. KIAL E-MOVADO NE PROGRESAS
HUMURO PRI KAJ EN ESPERANTO
- ESPERANTO POR INFANOJ
DIVERSAJHOJ
INTERESAJHOJ
PERSONAJHOJ
/ DEMANDARO / RESPONDARO
UTILAJ LIGILOJ
IN ENGLISHPAGHOJ EN ANGLA LINGVO
PAGHOJ TUTE EN ESPERANTO
NIA BIBLIOTEKO
. miresperanto.com !