. . : , . , . , . - .
:
- . , . . .
- , - . - . , , . .
- , , - .
- ! - . - ! -! , . . ! . !
- , ! - . - ! ! ! ! Ƞ ! .
Ƞ . Ƞ . , . . . . . . :
", !
. . .
, . : .
, . , . , , .
, . . .
- ".
:
" !
, . . ? , ? , .
, . , . .
".
, .
:
- . , .
:
- , . .
. .
- ", !
. . . . , , .
. , . - ".
:
- ! !
:
- !
. ! , . , , .
:
- " . , . . -. - : , .
, . . . . .
. , , ".
Ƞ , .

Chapitro dekoka
LA LETERO DE POSHTISTO FORNO

Dume la pachjo kaj la panjo tre sopiris sen onklo Teodoro, kaj la vivo ighis malfacila por ili. Antaue tempo chiam ne sufichis por okupighi pri onklo Teodoro: konsumis ilin mastrumado, televidilo kaj vesperaj gazetoj. Sed nun tiom da tempo estighis, ke sufichus por du onkloj Teodoroj. Ili ne sciis ech kiel pasigi tiun tempon. Chiam ili pri onklo Teodoro parolis kaj enrigardis la poshtkeston - chu ne estas leteroj el vilaghoj Acidlaktaj.
La panjo diris:
- Mi nun multon komprenis. Se onklo Teodoro retrovighos, mi vartistinon por li prenos, ke shi ech je unu pasho ne deiru de li. Tiam li nenien fughos.
- Ech ne iomete vi estas prava, - diris la pachjo. - Li ja knabo estas. Por li necesas kompanoj, mansardogrimpado, branchkabanoj diversaj, dum vi faras lin fraulino gasa.
- Ne gasa, sed gaza, - korektas la patrino.
- Estu ech la grasa! - krias la pachjo. - Li ja estas knabo! Nun ech knabinoj estas tiom brupetolaj! Mi estis preteriranta infanvartejon kiam oni enlitigis la geknabojn. Do ili apenau ne ghisplafone saltis sur la litoj, kiel lokustoj! El la kalsonetoj ili elsaltis. Ech mi mem samtiel ekdeziris.
- Ek, ek! - diris la panjo. - Saltu ghisplafone! Elsaltu el la kalsoneto! Sed mi ne permesos al vi difekti la filon! Kaj neniuj hundoj estu en nia hejmo, nek la katoj! En plej bona kazo mi konsentos je testudo en skatoleto.
Tiel ili chiutage parolis. La panjo ighis pli kaj pli severa. Shi decidis nek al la pachjo nek al onklo Teodoro ebligi multe da libereco. Tiutempe ekvenadis leteroj de poshtistoj: komence unu, poste ankorau unu, poste tuj dek. Sed bonaj novajhoj ne estis. La leteroj estis tiaj:
"Saluton, pachjo kaj panjo!
Skribas al vi poshtisto el vilagho Acidlakta. Mi nomighas Forko Vasilij Petrovich. Laboras mi bone.
Vi demandas, chu ne estas en nia vilagho knabo, onklo Teodoro. Ni respondas: tiu knabo che ni ne estas.
Estas homo nomata Teodoro Teodorovich. Tamen li estas avo, sed ne knabo, kaj li vershajne por vi ne necesas.
Regiono nia estas bela kaj multas diversaj vastajhoj. Venu al ni loghi kaj labori. Saluton al vi de chiuj acidlaktanoj.
Amike - poshtisto Forko".
Au tiaj leteroj:
"Estimataj pachjo kaj panjo!
Vi skribis, ke de vi foriris onklo. Nu iru li. Sed kiel tio koncernas knabon? Au eble li foriris estinte knabo, kaj elkreskis onklo? Tiam ne klaras, por kiu estas la donacoj.
Respondu por mi kun la maljunulino, ke ni sciu, tamen lau eble rapide, char ni preparighas al ripozdomo veturi por dua periodo. Ni tre volas scii respondon pri tiu chi enigma mistero.
Poshtisto Kulero kun maljunulino".
Multe estis da diversaj leteroj, sed la necesa ne estis.
La panjo diris:
- Ne retrovos ni onklon Teodoron. Jam dudek unu letero venis, sed pri li ech ne unu vorto estas.
La pachjo trankviligas shin:
- Nu bone, bone. Ni atendu la dudek duan.
Kaj jen ghi venis. La panjo malfermis ghin kaj apenau kredis je siaj okuloj.
- "Saluton, pachjo kaj panjo!
Skribas al vi poshtisto Forno el vilagho Acidlakta. Vi demandas pri knabo onklo Teodoro. Vi pri li ankau verkis artikoleton en jhurnalo. Tiu chi knabo loghas che ni. Mi antaunelonge iris al li rigardi, chu estis elshaltitaj chiuj elektrofornoj che ili, kaj pro atako de lia bovino mi devis savi min sur arbo.
Poste mi trinkis teon che ili kaj nerimarkite detranchis butonon de lia jaketo. Rigardu, chu via estas tiu chi butono? Se la butono estas via, do la knabo ankau estas via".
La panhjo elprenis la butonon el la koverto - kaj ek, ekkriis:
- Ghi estas mia butono! Mi mem alkudris ghin por onklo Teodoro!
La pachjo ankau ekkriis:
- Hura!
Kaj li suprenjhetis panjon ghisplafone pro ghojo, dum okulvitroj liaj - ek, defalis! Do ne vidas li kie rekapti la panjon. Bonshance shi sur la divanon alflugis, alie pachjo ricevus instruon.
Kaj shi daurigis la legadon:
- "Chio estas bona che via knabo. Li havas kaj traktoron, kaj bovinon. Li nutras diversajn bestojn. Kaj katon li havas ruzan-ruzan. Mi pro tiu chi kato trafis izolejon: li regalis min per lakto, sekve de kiu oni frenezighas.
Vi povas veni por via knabo, char li nenion scias, kaj mi al li nenion diros. Kaj por mi venigu biciklon. Mi per ghi disveturigos poshtajhojn. Kaj mi ne rifuzus ankau novan pantalonon.
Ghis revido. Poshtisto de vilagho Acidlakta de regiono Mojhajskij, Forno".
Do la panjo kaj la pachjo ekpreparighis por la veturo, dum onklo Teodoro pri nenio sciis.

<< >>

PRI TUTKOMUNA LINGVO
PRI RUSA LINGVO
PRI ANGLA LINGVO
PRI ALIAJ NACIAJ LINGVOJ
BATALO DE LINGVOJ
ARTIKOLOJ PRI ESPERANTO
"" PRI "KONKURENTOJ" DE ESPERANTO
LECIONOJ DE ESPERANTO
.KONSULTOJ DE E-INSTRUISTOJ
ESPERANTOLOGIO KAJ INTERLINGVISTIKO
TRADUKO DE MALSIMPLAJ FRAZOJ
TRADUKOJ DE DIVERSAJ VERKOJ
FRAZEOLOGIO DE ESPERANTO
, . VERKOJ DE ZAMENHOF KAJ PRI LI
, PROKSIMAJ MOVADOJ
ELSTARAJ PERSONOJ KAJ ESPERANTO
PRI ELSTARAJ ESPERANTISTOJ
. EL HISTORIO DE RUSIA E-MOVADO
KION ONI SKRIBAS PRI ESPERANTO
ESPERANTO EN LITERATURO
. KIAL E-MOVADO NE PROGRESAS
HUMURO PRI KAJ EN ESPERANTO
- ESPERANTO POR INFANOJ
DIVERSAJHOJ
INTERESAJHOJ
PERSONAJHOJ
/ DEMANDARO / RESPONDARO
UTILAJ LIGILOJ
IN ENGLISHPAGHOJ EN ANGLA LINGVO
PAGHOJ TUTE EN ESPERANTO
NIA BIBLIOTEKO


. miresperanto.com !