- - . , . , - ? , , ?
, .
- , ,- .
, , . . , - , , . , . , , , .
, , . , . . ? ! , , .
. , , , .
: , , , . , .
- , ? - .
- , , - - .
.
, .
, . . , .
, , , , :
- . . . . . . , ?
- ? - .
- ! - . - - . . . - , , . .
Subite la knabo ekaudis ie malproksime-malproksime mallautan sonoradon. Komence al li shajnis, ke tiuj sonoj sonoras en liaj propraj oreloj. Poste
li ektremis pro ghojpenso: chu tio estas tintado de sonoriletoj? Povas esti, la frato estis trovita, do sur glitveturilo la patro sekvas Pliaghulon, por kunveturigi lin hejmen.
Sed la sonorado ne proksimighis kaj neniam la knabo audis sonoriletojn sonitiel akute kaj glate.
Mi iru kaj eksciu, kio sonoradis tie, - diris Pliaghulo.
Li iris unu horon, kaj duan, kaj trian. La sonorado ighis pli kaj pli lauta. Jen la knabo trovis sin inter mirindaj arboj. Altaj pinoj kreskis chirkau li, sed ili estis diafanaj kiel vitrajhoj. Suprajhoj de la pinoj brilis sub la suno tiel, ke estis dolore rigardi. Vento skuis tiujn pintojn, la branchoj frapis unu la alian kaj sonoris, sonoris, sonoris.
La knabo iris plu kaj ekvidis diafanajn abiojn, diafanajn betulojn, diafanajn acerojn. Grandega diafana kverko staris aparte de tiuj kaj sonoris base, kiel burdo. Piedo de la knabo ekglitis kaj li rigardis sub siajn piedojn. Nekredeble! En tiu arbaro ankau la tero estas diafana! Kaj en ghi nigretaj diafanaj radikoj serpentumas kaj malaperas, etendighante enprofundon.
La knabo aliris al betulo kaj derompis brancheton. Ghi fordegelis kiel glacia, dum li pririgardis ghin.
Pliaghulo komprenis: la arbaro, kiu chirkauis lin, estis trafrostighinta tute kaj farighinta glaco. Kaj kreskis la arbaro sur la glacia tero, kaj ankau la radikoj de tiu arbaro estis glaciaj.
Estas terura malvarmego, do kial mi ne frostis? demandis Pliaghulo.
Mi ordonis, ke frosto dume neniel difektu vin iu respondis per akute sonora vocho.
La knabo chirkaurigardis.
Alta maljunulo staris malantau li. Liaj palto, chapo kaj botoj estis el pura negho. Liaj glaciaj barbo kaj lipharoj ete ektintis, kiam li parolis.
La maljunulo fikce rigardis al la knabo. Lia vizagho aspektis nek bona, nekmalbona, sed tiom trankvila, ke la koro de Pliaghulo premighis.
La maljunulo silentis iomete kaj poste klare, glate ripetis, kvazau legantelibron au diktante:
Mi. Ordonis. Ke frosto. Dume. Neniel difektu vin. Chu vi scias, kiu mi estas?
Shajne, vi estas Avo Frosto, chu ne? demandis la knabo.
Tute ne! malvarme respondis la maljunulo. Avo Frosto estas mia filo. Mi malbenis lin. Tiu grandegulo estas tro bonanima. Do mi estas la plej malsama ulo, nome Praavo Frosto. Sekvu min, mia juna amiko.

<< >>

PRI TUTKOMUNA LINGVO
PRI RUSA LINGVO
PRI ANGLA LINGVO
PRI ALIAJ NACIAJ LINGVOJ
BATALO DE LINGVOJ
ARTIKOLOJ PRI ESPERANTO
"" PRI "KONKURENTOJ" DE ESPERANTO
LECIONOJ DE ESPERANTO
.KONSULTOJ DE E-INSTRUISTOJ
ESPERANTOLOGIO KAJ INTERLINGVISTIKO
TRADUKO DE MALSIMPLAJ FRAZOJ
TRADUKOJ DE DIVERSAJ VERKOJ
FRAZEOLOGIO DE ESPERANTO
, . VERKOJ DE ZAMENHOF KAJ PRI LI
, PROKSIMAJ MOVADOJ
ELSTARAJ PERSONOJ KAJ ESPERANTO
PRI ELSTARAJ ESPERANTISTOJ
. EL HISTORIO DE RUSIA E-MOVADO
KION ONI SKRIBAS PRI ESPERANTO
ESPERANTO EN LITERATURO
. KIAL E-MOVADO NE PROGRESAS
HUMURO PRI KAJ EN ESPERANTO
- ESPERANTO POR INFANOJ
DIVERSAJHOJ
INTERESAJHOJ
PERSONAJHOJ
/ DEMANDARO / RESPONDARO
UTILAJ LIGILOJ
IN ENGLISHPAGHOJ EN ANGLA LINGVO
PAGHOJ TUTE EN ESPERANTO
NIA BIBLIOTEKO
 
. miresperanto.com !