(1809 - 1852)

..

Nikolaj Gogol

SKRIBAJHOJ DE FRENEZULO

tradukis N. Z. Osjmak

3.

. , , , . , , . , , , . : " , , ? , , , , , ". ! , , , . , , - - . ! - - , . , , , - , . . . . . , : , , . , , , , ! : ", , "; , , . , : " ", - , . , , , : , . , , , .

, . ; , , , . . . , , : "! , , , , , ". ! -, : - , . , , . : . " , - , - , ". . , , . , ... , ! , . . , . , , . , , ; . , , . . . , : ", !" ! ? : , ; , : " , !" ! , , . "! - , - , ? , , ".- ", , , - , , - , ! ! , , , ! ". , ! , , -. , , . , . , , , . , . , , , : " , ; , !" ! , . . , , - ; : , , .

. , , . "- , - , - , ".

. , , , . " , - . - ". ! : , ! - , . , . . ", - , - , ".

La 3-an de oktobro

Hodiau okazis eksterordinara aventuro. Mi matene vekighis tre malfrue kaj kiam la servistino, Mauro, alportis al mi la purigitajn botojn, mi demandis, kioma horo estas. Audinte, ke jam antau longe sonis la deka, mi rapide vestis min. Mi konfesas, ke mi tute ne irus en la departementon, se mi antauscius, kian indignan mienon faros nia sekciestro. Li parolas al mi jam de longe: "Kial, frateto, en via kapo chiam estas tia senordo? Vi kelkfoje jhetas vin, kiel haladzighinto, la aferon iam tiel miksas, ke la diablo mem ne povas reordigi ghin; en la titolo vi skribas malgrandajn literojn, kaj en skribaio vi notas nek daton, nek numeron". Jen, malbenita ardeo! Li, kredeble envias, ke mi sidas en la direktora kabineto kaj preparas plumojn por la ekscelenco. Unuvorte, mi ne irus en la departementon, se mi ne esperus renkonti la kasiston, kaj elpeti de tiu chi izraelido almenau iom da mono el la salajro antau la pagotago. Jen li estas kreitajho! Ke li donu iam anticipe la monatan salajron Dio mia sankta pli rapide venos la terura Dia jugho; oni petegu, ech disshirighu, kiel ajn bezonu, li ne donos, la griza diablo! Kaj en la loghejo, lia propra kuiristino vangofrapas lin, tio estas konata tra la tuta mondo. Mi ne komprenas, kiaj estas la profitoj de ofico en la departemento: tute ne estas iuj rimedoj; alia afero estas en la gubernia regejo, civilaj kaj regnokasaj chambroj: tie, kiam oni rigardas, oni vidas, ke iu sidas en anguleto mem kaj skribas, la fraketo sur li estas abomena, lia vizaghego estas tia, ke oni volas krachi; sed vi rigardu, kian somerloghejon li luas! Oni ne portu al li porcelanan vazon orumitan: Ghi, li diras, estas donaco por kuracisto. Kaj al li oni devas donaci au paron da rapidchevaloj, au tricentrublan kastorajhon. Lau eksterajho li estas tre modesta, parolas tiel delikate: Estu afabla, donu al mi tranchileton por pintigi plumeton, sed poste tiel prirabos la petanton, ke li lasos nur chemizon. Vere, anstatau chio, che ni la ofico estas pli nobla, che ni la pureco estas chie tia, kian neniam oni vidos en gubernia regejo, niaj tabloj estas faritaj el rugha arbo, kaj krom tio chiuj niaj estroj estas tre ghentilaj ..... Jes, mi konfesas, se ne estus nobleco en nia ofico, mi jam de longe lasus la departementon.

Mi vestis malnovan pelton kaj prenis la ombrelon, char tre pluvis. Sur la stratoj estis neniu; nur solajn virinojn, sin kovrintajn per flankoj de vestajhoj, rusajn komercistojn sub ombreloj, kaj kurierojn mi renkontis. El nobluloj mi rimarkis nur unu nian fraton oficiston. Mi vidis lin che stratkrucigho. Kiam mi ekvidis lin, mi tuj diris al mi: Ehe! ne, kolombeto, vi ne iras en la departementon; vi sekvas fraulinon, kiu kuras antau vi, kaj rigardas shiajn piedetojn. Kia sovagha besto estas nia frato oficisto! Je Dio, li ne cedos al oficiro: preteriru nur iu fraulino en chapeleto, li nepre ektushos shin. Kiam mi pensis tion chi, mi ekvidis kaleshon, kiu estis veturanta al magazeno, preter kiu mi iris. Mi tuj sciis: tiu chi kaleso estas de nia direktoro: Sed li ne bezonas magazenajhojn, mi pensis, tio chi en la vero estas lia filino. Mi premis min al la muro. La lakeo malfermis la pordeton, kaj shi elflirtis el la kalesho, kiel birdeto. Kiam shi rigardis dekstren kaj maldekstren, kiam ekbrilis shiaj brovoj kaj okuloj ..... mia sankta Dio, mi pereis, pereis tute! Por kiu celo shi bezonis elveturi en tia pluva tempo! Chu oni povas nun certigi, ke che virinoj pasio al chiuj magazenajhoj ne estas granda? Shi ne rekonis min, cetere mi intence mem provis kashi min, char sur mi estis pelto tre malpura, kaj krom tio de malnova fasono. Nun oni portas mantelojn kun longaj kolumoj, kaj sur mi estis mallongaj, unu sur la alia, krom tio la drapo estis tute ne delikata. Shia hundeto, ne havante tempon ensalti la magazenon, restis sur la strato. Mi konas tiun hundeton: oni nomas ghin Meghi. Post unu minuto, mi subite audis altetan vochon: "Estu sana, Meghi!" Jen vi havas! Kiu tion diris! Mi chirkaurigardis kaj ekvidis sub ombrelo du sinjorinojn: unu estis maljunulino kaj la alia junulino; sed ili jam foriris, kaj apud mi eksonis ree: "Hontu, Meghi!" Je diablo! Mi vidis, ke Meghi interflaris kun hundeto iranta post la sinjorinoj. "Ehe, mi diris al mi mem, sufiche, chu mi estas malsobra? Nur tiel shajnas, al mi okazas malofte. "Ne Fidel, vi vane pensas, elparolis, mi vidis mem, ke elparolis Meghi: Mi estis, hou, hou, mi estis, hou, hou, hou! tre malsana!" Ha ci, hundacho! Jen, kanajlo! Mi konfesas, ke mi miregis, audinte ghin home parolanta; sed poste, kiam mi bonege konsideris chion chi, tuj mi chesis miri. Efektive, en la mondo jam okazis multe da similaj ekzemploj. Oni diras, ke en Anglujo aperis fisho, kiu parolis du vortojn en tiel stranga lingvo, ke la sciencistoj jam tri jarojn penas difini ghin kaj ankorau ghis nun nenion difinis. Mi ankau legis en gazetoj pri du bovinoj, kiuj eniris en butikon kaj petis por si funton da teo. Sed, mi konfesas, mi plej multe miris, kiam Meghi diris: "Mi skribis al vi, Fidel, vere, Polkano ne liveris mian leteron! Je diablo! Mi en mia tuta vivo ne audis, ke hundo povas skribi. Regule skribi povas nur nobelo. Cetere, kelkfoje okazas, ke iuj komercistoj, kontoristoj kaj ech vilaghaj homoj skribetas, sed ilia skribo estas pli mehhanika: nek komoj, nek punktoj, nek stilo.

Tio chi min mirigis. Mi konfesas, de antau nelonga tempo mi komencas audi kaj vidi okazajhojn, kiajn ankorau neniu audis kaj vidis. "Mi iru, mi diris al mi mem, post tiu chi hundacho, kaj eksciu, kio ghi estas, kaj pri kio ghi pensas".

Mi disrulis mian ombrelon kaj ekiris post la du sinjorinoj. Ni trairis stratojn: Gorohhovan, Meshchanskan, Stolarnan, fine aliris al la Kokushkina ponto kaj haltis antau granda domo. "Tiun chi domon mi konas, mi diris al mi mem, estas la domo de sinjoro Zvjerkov". Kia domego! Kiom da homoj en ghi loghas, kiom da kuiristinoj, kiom da alveturintoj! Kaj da niaj fratoj-oficistoj, kiom da hundoj, unu sidas sur la alia kaj per tria pelas. Tie estas unu mia amiko, kiu bone ludas trumpeton. La sinjorinoj suriris en la kvinan etaghon. "Bone, mi pensis, nun mi ne iru, sed rimarku la lokon, kaj ne lasu la unuan okazon por utiligi ghin".

>>

PRI TUTKOMUNA LINGVO
PRI RUSA LINGVO
PRI ANGLA LINGVO
PRI ALIAJ NACIAJ LINGVOJ
BATALO DE LINGVOJ
ARTIKOLOJ PRI ESPERANTO
"" PRI "KONKURENTOJ" DE ESPERANTO
LECIONOJ DE ESPERANTO
.KONSULTOJ DE E-INSTRUISTOJ
ESPERANTOLOGIO KAJ INTERLINGVISTIKO
TRADUKO DE MALSIMPLAJ FRAZOJ
TRADUKOJ DE DIVERSAJ VERKOJ
FRAZEOLOGIO DE ESPERANTO
, . VERKOJ DE ZAMENHOF KAJ PRI LI
, PROKSIMAJ MOVADOJ
ELSTARAJ PERSONOJ KAJ ESPERANTO
PRI ELSTARAJ ESPERANTISTOJ
. EL HISTORIO DE RUSIA E-MOVADO
KION ONI SKRIBAS PRI ESPERANTO
ESPERANTO EN LITERATURO
. KIAL E-MOVADO NE PROGRESAS
HUMURO PRI KAJ EN ESPERANTO
- ESPERANTO POR INFANOJ
DIVERSAJHOJ
INTERESAJHOJ
PERSONAJHOJ
/ DEMANDARO / RESPONDARO
UTILAJ LIGILOJ
IN ENGLISHPAGHOJ EN ANGLA LINGVO
PAGHOJ TUTE EN ESPERANTO
NIA BIBLIOTEKO


. miresperanto.com !