Chapitro XV

Ni vidu, al kia klaso de l sudbestoj apartenas chi tiu persono", diris en la sekvinta tago Bazarov al Arkadio, suprenirante sur la shtuparo de la hotelo, kie loghis sinjorino Odincov. "Mia nazo sentas, ke tie chi io ne estas en ordo."

"Vi mirigas min!" ekkriis Arkadio. "Kiel? Vi, vi Bazarov, estas partiano de la mallargha moraleco, kiu "

"Kia strangulo vi estas!" respondis indiferente Bazarov. "Chu vi ne scias, ke en nia lingvo kaj por ni ne estas en ordo, signifas estas en ordo? Sekve, akiro estas. Chu ne vi mem diris hodiau, ke shi strange edzinighis, kvankam lau mia opinio, edzini ghi je richa maljunulo tute ne estas stranga afero, sed kontraue prudenta. Mi ne fidas al la urbaj klachoj, sed mi amas kredi, kiel diras nia klera guberniestro, ke ili estas pravaj."

Arkadio respondis nenion kaj ekfrapis la pordon de la chambro. Juna servisto en livreo enkondukis ambau amikojn en grandan chambron, malbone meblitan, kiel chiuj chambroj de la rusaj hoteloj, sed ornamitan per floroj. Baldau aperis sinjorino Odincov en simpla matena vesto. Shi shajnis ankorau pli juna che la lumo de la printempa suno. Arkadio prezentis al shi Eugenon kaj kun granda miro rimarkis, ke Bazarov kvazau konfuzighis, dum sinjorino Odincov restis tute trankvila, kiel hierau. Bazarov mem rimarkis, ke li konfuzighis kaj tio kolerigis lin. Bela afero! Mi ektimis virinachon! pensis li, kaj sin jhetinte sur seghon, ne mapli senghene ol Sitnikov, komencis paroli kun troigita memfido. Sinjorino Odincov ne deturnis de li siajn helajn okulojn.

Anna Sergeevna Odincov estis filino de Sergej Nikolaich Loktev, konata belulo, aferisto kaj kartludanto, kiu brilis kaj bruis dek kvin jarojn en Peterburgo kaj Moskvo kaj finis per tio, ke li sin plene ruinigis kaj estis devigita translokighi en la kamparon, kie li baldau mortis, lasinte malgrandan heredajhon al siaj du filinoj: Anna - dudekjara kaj Katerino - dekdujara. Ilia patrino, apartenanta al la malrichighinta familio de l princo K., mortis en Peterburgo, kiam shia edzo ghuis ankorau plenan prosperon. La situacio de Anna post la morto de l patro estis tre malfacila. Brila eduko, kiun shi ricevis en Peterburgo, ne preparis shin al la zorgoj de la mastrumado, al la vivo en provinca angulo. Shi konis absolute neniun en la tuta chirkauajho kaj de neniu povis peti konsilon. Shia patro penis eviti rilatojn kun la najbaroj; li malestimis ilin, ankau ili malestimis lin chiu lau sia maniero. Tamen shi ne perdis la kapon kaj tuj venigis al si fratinon de l patrino, la princinon Avdotian Stepanovnan K., malican kaj ruzan maljunulinon, kiu ekloghinte en la domo de la nevino, okupis chiujn plej belajn chambrojn, murmuris de la mateno ghis la vespero, kaj ech en la ghardeno promenis ne alie, ol akompanata de sia sola servutulo, malgaja lakeo en malnova flava livreo kun blua pasamento kaj en triangula chapelo. Anna pacience toleris chiujn kapricojn de la onklino kaj, shajnas, iom pacighis kun la penso velki en la provinca angulo Sed la sorto ion alian destinis al shi. Okaze ekvidis shin iu Odincov, tre richa homo, kvardeksesjara strangulo, hipohondriulo, dika kaj peza, cetere ne malsagha kaj ne malbona; li enamighis kaj petis shian manon. Shi konsentis esti lia edzino; li vivis kun shi ne pli multe ol ses jarojn kaj lasis al shi sian tutan richajhon. Sinjorino Odincov chirkau unu jaron post la morto de l edzo ne forlasis la kamparon; poste shi forveturis kun la fratino eksterlandon, sed estis nur en Germanujo, eksopiris al la patrujo kaj revenis por vivi en sia amata bieno Nikolskoje, kvardek verstojn de la urbo M. Tie shi havis belegan, riche meblitan domon, belegan ghardenon kun orangherioj; la mortinta Odincov nenion rifuzis al si. En la urbon Anna Sergeevna venis malofte; plejparte pro aferoj kaj por nelonge. En la gubernio oni ne amis shin, oni forte kriis kontrau shia edzinigho kun Odincov, rakontis pri shi chiujn eblajn fabelojn, asertis, ke shi helpis la patron en liaj kartludaj artifikoj, ke ne senkauze shi veturis eksterlandon, sed por kashi malghojajn sekvojn "Vi komprenas de kio?" aldonis la indignantaj rakontantoj. "Shi trairis la fajron kaj akvon", oni rakontis pri shi; konata gubernia spritulo ordinare aldonis: "kaj chiujn elementojn." Chiuj chi klachoj estis konataj de shi; sed shi lasis ilin preter siaj oreloj: shi havis liberan kaj decideman karakteron.

Sinjorino Odincov sidis sin apogante sur la dorso de l segho kaj metinte unu manon sur la alian, auskultis Bazarovon. Li parolis, kontrau sia kutimo, sufiche multe kaj estis klare, ke li penas interesi shin. Tio multe mirigis Arkadion; sed li ne povus diri, chu lia amiko atingis la celon. Sur la vizagho de Anna Sergeevna malfacile estis legi, kiajn impresojn shi sentis; shi konservis chiam la saman esprimon, ghentilan, subtilan; en shiaj belaj okuloj brilis atento, sed atento sen emocio. La strangaj manieroj de Bazarov, en la unuaj minutoj de la vizito, malagrable impresis shin, kiel malbona odoro au akra sono; sed shi tuj komprenis, ke li sentis embarason, kaj tio ech flatis shin. Nur la trivialeco indignigis shin, kaj pri trivialeco neniu povus akuzi Bazarovon. La sorto destinis por Arkadio en chi tiu tago unu surprizon post alia. Li supozis, ke Bazarov parolos kun sinjorino Odincov, kiel kun inteligenta virino, pri siaj principoj kaj opinioj: shi ja mem esprimis deziron audi homon, "kiu havas la kuraghon kredi je nenio", sed Bazarov parolis pri la medicino, homeopatio, botaniko. Sinjorino Odincov ne perdis la tempon en la izoleco: shi legis kelkajn bonajn librojn kaj korekte parolis ruse. Shi direktis la interparolon al la muziko, sed rimarkinte, ke Bazarov malshatas la artojn, iom post iom revenis al la botaniko, kvankam Arkadio jam komencis traktaton pri la popolaj melodioj.

Sinjorino Odincov ne chesis rigardi lin, kiel pli junan fraton; shajnis, ke shi shatas en li nur la bonecon kaj la sincerecon de lia juna agho - nenion plu. Pli ol tri horojn dauris la interparolo serena, varia kaj viva.

La amikoj fine levighis kaj komencis adiaui la mastrinon. Anna Sergeevna ghentile rigardis ilin, etendis al ambau sian belan, blankan manon kaj pripensinte iom, kun sendecida, sed bonkora rideto diris:

"Se vi, sinjoroj, ne timas la enuon, vizitu min en Nikolskoje."

"Kia supozo, Anna Sergeevna", ekkriis Arkadio, "mi estos felicha "

"Kaj vi, monsieur Bazarov!"

Bazarov nur klinis sin, kaj Arkadio devis ekmiri ankorau unu fojon: li rimarkis, ke lia amiko rughighis.

"Do?" diris Arkadio al li sur la strato. "Vi chiam ankorau opinias, ke shi estas hm, hm?"

"Kiu povas scii! Sed kiaj senemociaj manieroj", daurigis Bazarov kaj post mallonga silento aldonis: "Vera dukino, reghino! Mankas al shi nur krono sur la kapo kaj trenajho che la vesto."

"Niaj dukinoj ne parolas ruse, kiel shi", rimarkis Arkadio.

"Shi spertis ankau malsukceson, shi manghis saman panon, kiel ni."

"Sed pro tio shi ne estas malpli charma", diris Arkadio.

"Kia richa korpo!" daurigis Bazarov, "kia ekzemplero por anatomia tablo."

"Chesu, pro Dio, Eugeno! tio estas abomena."

"Ne koleru, delikatulo. Shi estas de la plej unua kvalito, konata afero Ni devas veturi al shi."

"Kiam?"

"Postmorgau, se vi volas. Kion ni faros chi tie? Ni trinkos champanon kun sinjorino Kukshin? Ni auskultos vian parencon, la liberalan altrangulon? Postmorgau ni nin ekspedos. Tiom pli, ke la bieneto de mia patro estas ne malproksime de tie, Nikolskoje ja estas apud la vojo X."

"Jes."

"Optime. Ni ne prokrastu; prokrastas nur malsaghuloj kaj trosaghaj. Mi diras al vi: richa korpo."

Post tri tagoj ambau amikoj veturis sur la vojo al Nikolskoje. La tago estis serena kaj ne tro varmega, la dungitaj chevaloj akorde kuris, svingante siajn torditajn kaj plektitajn vostojn. Arkadio rigardis la vojon kaj ridetis, li mem ne sciis kial.

"Gratulu min", ekkriis subite Bazarov; "hodiau estas la 22 a de junio, la tago de mia patrono. Ni vidos, kiel li zorgas pri mi. Hodiau oni atendas min hejme", aldonis li, mallautigante la vochon "Ili atendos, ne grave."


XV

- , , -
,
, . - ,
- .
- ! - . - ? , , ,
, ...
- ! - . - ,
" " ""? ,
. , , ,
, - , ,
, . ; ,
, .
.
, ,
, .
.
.
, ,
, -. 젠 ,
, . " ! !" -
, , ,
, .
,
, , ,
, ,
, , , ,
, - -
. , X...
, .
. ,
, , -
.
, .
; , , -.
, ,
, ..., , ,
, ,

,
.
, , ,
... .
, ,
, , , , , ;
. , -
, , .
;
, ;
,
***. , ,
: .
, ,
. ,
, , ,
,
, ... "
?" - . " ", -
; : "
". ,
: .
, , , ,
. , ,
, .
, .
, :
, , ; ,
.
, ;
, , .
, .
. ,
, , :
, "
", , ,
. , :
.
, , , ,
,
. ,
: , -
. , ,
.
.
, ,
, , :
- , , , .
- , , - , -
...
- , ?
-
: , .
- ? - , - , -
--?
- ! , ! - ,
, : - , .
.
- - , - .
- , , .
- - , - .
- ! - , -
.
- , , ! .
- , , . - .
.
- ?
- . -!
? , , ?..
. - .
*** ?
- .
- Optime*. ; - . ߠ
: !
______________
* (.).

.
, ,
.
, .
- , - , -
, . , - .
, - , ... - , , !

<< >>

PRI TUTKOMUNA LINGVO
PRI RUSA LINGVO
PRI ANGLA LINGVO
PRI ALIAJ NACIAJ LINGVOJ
BATALO DE LINGVOJ
ARTIKOLOJ PRI ESPERANTO
"" PRI "KONKURENTOJ" DE ESPERANTO
LECIONOJ DE ESPERANTO
.KONSULTOJ DE E-INSTRUISTOJ
ESPERANTOLOGIO KAJ INTERLINGVISTIKO
TRADUKO DE MALSIMPLAJ FRAZOJ
TRADUKOJ DE DIVERSAJ VERKOJ
FRAZEOLOGIO DE ESPERANTO
, . VERKOJ DE ZAMENHOF KAJ PRI LI
, PROKSIMAJ MOVADOJ
ELSTARAJ PERSONOJ KAJ ESPERANTO
PRI ELSTARAJ ESPERANTISTOJ
. EL HISTORIO DE RUSIA E-MOVADO
KION ONI SKRIBAS PRI ESPERANTO
ESPERANTO EN LITERATURO
. KIAL E-MOVADO NE PROGRESAS
HUMURO PRI KAJ EN ESPERANTO
- ESPERANTO POR INFANOJ
DIVERSAJHOJ
INTERESAJHOJ
PERSONAJHOJ
/ DEMANDARO / RESPONDARO
UTILAJ LIGILOJ
IN ENGLISHPAGHOJ EN ANGLA LINGVO
PAGHOJ TUTE EN ESPERANTO
NIA BIBLIOTEKO


. miresperanto.com !