,


, ?

, , , , : , , , , .

. , , , , , , :

!..

׸ :

! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

.

, , . , : ! , .

, -, , ; , , , .

: !

! ! ! ! ! ! , , .

, , . , . , .

, , , ! , .

, , , , , , .

.

: , , , . - :

! ! !

! . , , , . , , . , , ! , : , - , .

! , . , , . - , . . : , , .

, ? -.

-, , , .

:

!

, , . . , , , . ; , , .

-, .

, , , ! .

- : ! , , .

, , , :

: . - .

, ? , , .

, , , .

! .

Nek vero, nek mensogo, do kio?

Ahh, Sashka estis lentuga kaj vintre kaj somere, tre lentuga ne vane princino Tanja donis al li la kromnomon Kukolido, sed la sorchista filino havis lentugojn centoble pli multajn, chiajn: helajn kaj preskau nigrajn, panergrandajn kiel grajnoj de tritiko, kaj grandajn kiel kupraj moneroj.

SHi estis terure lentuga. Kaj apenau Sashka ekvidis Shin, li kompatis la knabinon tiel forte, ke forgesis pri la minaca caro Sorchisto kaj ghenerale pri chio, kaj diris mallaute, nur al Shi, la unuan vorton, venintan en la kapon:

Aminda!

La nigraj birdoj invadis la palacon kaj ekgrakis:

Karr! Karr! Karr! Monstrino! Monstrino! Monstrino! Karr! Karr! Karr! Mensogo! Mensogo! Mensogo!

Sed la knabino kvazau ne audis la timigan grakadon.

Aminda, ripetis Shi la vorton, kiun al Shi neniam en la vivo iu diris. Ja apenau Shi naskighis, kaj caro Sorchisto ekvidis la filinon, li diris: Monstrino! kaj ordonis forpeli la carinon pro tio, ke Shi naskis al li la misforman filinon.

De tiu tempo imite al caro Sorchisto Shin nomis Monstrino kaj Unua Ministro, kaj Kortega medicinisto, kaj caraj militistoj, kaj caraj servistoj; ech Nutristino, kompatanta la knabinon, nomis Shin tiel pro timo kolerigi la caron.

Nun unuafoje en la vivo Shi audis: Aminda!.

Karr! Karr! Karr! Mensogo! Mensogo! Mensogo! akrasone kriis per kornikaj vochoj la nigraj milvoj, sed nek Sashka, nek la caridino audis ilin.

La caridino mallaute, kvazau enmense, ankoraufoje ripetis la vorton. Kaj Shi ekbrilis kiel la suno. Apenau Shi ridetis, la nigraj milvoj chesis graki kaj unu post la alia elflugis trans la fenestron.

Lentugo, lentugo, de lnazo forighu, la sakon enighu! ne perdante tempon, flustris Sashka.

La lentugoj unu post la alia komencis malaperi ne nur de sur la nazo, sed ankau de sur vangoj, frunto, mentono de la caridino kaj simile al ora vojeto ekflugis tien, kie staris Sashka kun la soldata sako post la Shultroj.

Kaj brilanta vizagho de la caridino farighadis chiam pli belega.

La fenestron de la palaco enflugis blankaj birdoj: la unua kun bluaj flugiloj kiel che alciono, post ghi blankaj laroj kaj cignoj. Kaj la cignoj trumpetis:

Vero! Vero! Vero!

Jes! diris caro Sorchisto. Vi diris vorton, kiu, naskighinte kielmensogo, farighis vero. Sekve vi venkis min, plej saghan en la mondo caron Sorchiston. Nu, diru pli rapide viajn dezirojn, aroga nevidebla knabacho! Kvankam mi sen tio scias, kion vi postulos: duonon de mia Ora regno, la belulinon-caridinon kaj ankorau la milkaratan diamanton, kiu estas konservata en la chambro de caraj juveloj.

Ne! diris Sashka, mem mirante pri sia kuragho. Duonon de la Oraregno mi ne bezonas, char mi loghas kun panjo tre fore en nia kvartalo. Kaj al la belulino-caridino mi edzighi ne volas, char mi ankorau lernas en kvina klaso, kaj en nia domo estas princino Tanja. Kaj la milkaratan diamanton mi ne bezonas. Mia unua deziro: ke al chiuj kavaliroj kaj al chiuj viaj regatoj, kiujn ekzekutis torturistoj, oni alkudru la kapojn kaj lasu ilin kun donacoj hejmen.

Chu vi audis, kion ordonis Nevideblulo? per minaca vocho kriis Sorchisto al Kortega medicinisto.

La Kortega medicinisto, kaptinte du siteletoj la unu kun vivo-, la dua kun mortoakvo, sage jhetis sin el la palaco.

Baldau komencis audighi aklamoj:

Vivu Nevideblulo!

Tiutempe Sashka, kiun jam neniu gardis, aliris la malfermitan pordon de la palaco. Neniam ankorau la palaca placo estis tia belega. Super ghi rondflugis la cignoj, sur la ora pavimo rajdis centoj da kavaliroj, miloj da festvestitaj loghantoj de la Ora regno svingadis flagetojn, dancadis kaj saltadis pro ghojo. Ja tiom maloftaj festoj okazis dum ilia vivo; che tre multaj jhus revivighis patroj kaj patrinoj, avoj kaj avinoj, kiujn ili jam neniam esperis vidi vivaj.

La suno briladis tute kvazau printempe, kaj sur vizaghoj de la pasantoj aperis lentugoj.

Lentugo, lentugo, de lnazo forighu, la sakon enighu! flustris Sashka.

Lian flustron neniu audis pro la tondraj krioj: Vivu Nevideblulo! sed la lentugoj unu post la alia komencis levighi aeren, amasighi are, kaj nube flugis al Sashka, sinkante en la soldatan sakon.

Kiam la sako pufighis kiel futbala pilko, Sashka mallaute revenis en la palacon kaj diris, alvokante caron Sorchiston:

Mia dua deziro: ke al chiuj partoj de la mondo startu kaleshegoj kaj kurieroj por venigi la carinon. Panjo ja permesos al neniu ofendi filinon.

Chu vi audis, kion ordonis Nevideblulo? per minaca vocho kriis caro Sorchisto al la dika Unua Ministro, kaj tiu elkuris la palacon por fari necesajn ordonojn.

Kaj mia tria deziro estas, ke ni ambau, mia fidela amiko Leporo kaj mi, tuj aperu che mi hejme.

Fermu la okulojn! diris caro Sorchisto.

<< >>

PRI TUTKOMUNA LINGVO
PRI RUSA LINGVO
PRI ANGLA LINGVO
PRI ALIAJ NACIAJ LINGVOJ
BATALO DE LINGVOJ
ARTIKOLOJ PRI ESPERANTO
"" PRI "KONKURENTOJ" DE ESPERANTO
LECIONOJ DE ESPERANTO
.KONSULTOJ DE E-INSTRUISTOJ
ESPERANTOLOGIO KAJ INTERLINGVISTIKO
TRADUKO DE MALSIMPLAJ FRAZOJ
TRADUKOJ DE DIVERSAJ VERKOJ
FRAZEOLOGIO DE ESPERANTO
, . VERKOJ DE ZAMENHOF KAJ PRI LI
, PROKSIMAJ MOVADOJ
ELSTARAJ PERSONOJ KAJ ESPERANTO
PRI ELSTARAJ ESPERANTISTOJ
. EL HISTORIO DE RUSIA E-MOVADO
KION ONI SKRIBAS PRI ESPERANTO
ESPERANTO EN LITERATURO
. KIAL E-MOVADO NE PROGRESAS
HUMURO PRI KAJ EN ESPERANTO
- ESPERANTO POR INFANOJ
DIVERSAJHOJ
INTERESAJHOJ
PERSONAJHOJ
/ DEMANDARO / RESPONDARO
UTILAJ LIGILOJ
IN ENGLISHPAGHOJ EN ANGLA LINGVO
PAGHOJ TUTE EN ESPERANTO
NIA BIBLIOTEKO


. miresperanto.com !